Söz yetmese bile

hasret_yagmuru · Kayıt: 01 Oca 1970 Mesajlar: 307

Seni seviyorum, çünkü her sabah kaktıgımda bir günü daha seninle gecirecek olmanın mutlulugunu yasatıyorsun bana. Ben güne seninle baslıyorum ve hergun hayatı yeniden kesfedıyorum. Senı seviyorum, cunku gokkusagını her tonunu gölgede bırakan en parlak renksin sen. Hersey senin rengini tasıyor ve benim icin ancak o zaman anlamlı oluyor.
Seni seviyorum, cünkü soguk gunlerde icimi ısıtan ılık ruzgarsın. Sıcak gunlerde ise ferahlık veren kuzey ruzgarı. İliklerime işleyerek esiyorsun. Seni seviyorum cunku herseyde sen varsın. Nasıl olmayacaksın ki... sanki sen dogdugumdan berı ıcımdeydın. Yüregımın en derin kösesindeydin. Sanki ortaya cıkmak ıcın benı beklıyordun ve ben orada oldugunu fark edince hak ettigin yere cıkardım seni.
Seni seviyorum cünkü hep benimlesin. Seni görmem icin yüzüme bakman gerekmiyor. Gözümü kapatsam ordasın. Gördügüm her yüz aslında sensin. Seni seviyorum cünkü gözlerinin icindeki binlerce yıldız, gecenin karanlıgını delip geciyor. Sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakıyor gibi hissediyorum. O yıldızların parlaklıgında kaybedıyorum kendımı. Gözlerim kamaşıyor ama sikayetci degılım aydınlıgından. Günes dogmasa, yıldızlar kaybolmasa diyorum ama biliyorum ki günesimde sen olacaksın gecenin sonunda. Bu kez daha parlak, daha aydınlık cıkacaksın karsıma.
Seni seviyorum cünkü sacların ellerimin arasında kayıp giderken, dünyadaki cenneti bulmus gibi hissediyorum kendimi. Cennetin sahibi sensin ve biliyorum ki sadece sadece izin verdiklerin girebilir o cennete. Ben o cennette kalmaya kararlıyım.
Seni seviyorum cunku her gulumseyısın icime yeniden yasama sevıncı dolduruyor. Her gulumseyısın karamsarlıgı yıkıyor, umutsuzlugu parcalıyor. Bir cicek bahcesıne cevırıyor çorak dünyayı. Cicek dedim ya, bir cicek adı verseydim sana papatya olurdun. Açılısıyla dünyaya, insanlara baharın geldıgını mujdeleyen papatya... İddasız ama güzel... Güzel ama kibirsiz...
Seni seviyorum cünkü seni sevmeyi, sana dokunmayı, seni dinlemeyi, sana bakmayı, seni koklamayı, seninle paylaşmayı seviyorum. Seninle birlikte insana dair ne varsa onlarıda seviyorum. Seni sevdigimi dusunurken ne kadar caresiz oldugumu da görüyorum. Her sözcukten sonra durup tekrar tekrar düsünüyorum; seni yeterince anlatabildimmi diye... Biliyorum ki yetmeyecek bu kadar sözcukten sonra bile sana sevgimi anlatmamıs olacagım. Sözcüklerin bittigi yerde gözlerime bak. Onlar bu sevgiyi çok daha iyi anlatacaklardır sana...